I am so tired.

posted on 14 Oct 2015 23:01 by jaopleyuan

มันมีหลายๆเรื่อง ที่อยากจะบอกกับใครสักคน แต่กลับบอกอะไรใครไม่ได้เลย

ไม่กล้าไว้ใจใครที่ไหน เพราะยังไง เราก็ไม่มีทางรู้ว่าจริงๆแล้วเขาคิดยังไงกับเรา

 

เวลาอยากจะบอกอะไรให้ใครสักคนรู้ ก็มักจะเลือกโพสต์ผ่านเฟสบุ๊คแบบอ้อมๆ

โดยเกริ่นนำว่า "มีตัวละครตัวหนึ่งได้กล่าวไว้" ทั้งๆที่ตอนนั้น ไม่ได้ดูหนังหรืออะไรเลย

 

จริงๆแล้วตัวละครตัวนั้น ก็คือคนที่โพสต์ข้อความนั่นแหละ มันคือความรู้สึกจริงๆของเราเอง

แต่มันพูดออกไปอย่างโจ่งแจ้งไม่ได้ เพราะมันมีหลายปัจจัยในสังคมนี้

 

บางสิ่งก็พูดได้ บางอย่างกลับต้องเก็บไว้ในใจ  ทั้งๆที่มันก็เหมือนการเก็บระเบิดเวลาไว้แท้ๆ

แต่มันก็ไม่มีทางเลือกนี่นะ

 

วันนี้ อัพไปแล้วว่า

 

มีตัวละครตัวหนึ่งกล่าวไว้ว่า " ฉันเกลียดสายตาพวกนั้น สายตาที่มองฉันเหมือนฆาตกรทั้งที่ฉันไม่ได้ฆ่าใคร"

 

นั่นแหละ แค่อยากจะสื่อออกไปว่าเราไม่ได้ทำมัน อย่ามองเราแบบนั้นเลยได้มั้ย เราเจ็บปวดจัง

แต่ก็รู้ดี ว่าพูดออกไปก็ไม่มีประโยชน์ ในเมื่อยังไง ในสายตาของเขา เราก็ผิดวันยันค่ำนั่นแหละ

 

บางทีมันก็อยากหนีหายไปพักใจสักที่เหมือนกันนะ :(

ตี 3.33 กับจ้าวเปลญวณ

posted on 03 Aug 2015 03:37 by jaopleyuan
สวัสดีค่ะ ช่วงวันหยุดอาสาฬหบูชานี้ หลายๆคนคงอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัวสินะคะ
เราเองก็เหมือนกันค่ะ ในช่วงวันเสาร์ที่ผ่านมาหลังครอบครัวของเราได้เดินทางไปที่จ.จันทบุรีค่ะ 
ไปทำไม ? ไปซื้อทุเรียนกินค่ะCry 5555555 แล้วก็แวะไปที่หาดเจ้าหลาว กินข้าวชมทะเลกันเล็กน้อยค่ะ 
จนเวลาเกือบประมาณสองทุ่มจึงได้ออกเดินทางไปที่บางแสนและเข้าพักกับรีสอร์ทแห่งหนึ่งค่ะ 
ในคืนนั้นฝนตกหนักมากเลยค่ะ และมีเสียงฟ้าผ่าลงที่สายล่อฟ้าหลายต่อหลายครั้ง ค่อนข้างน่ากลัวมากTongue out
เช้าวันถัดมาในวันอาทิตย์ เจ้าเปลญวณก็ได้เดินทางไปที่ชายหาดค่ะ และเเวะกินข้าวสูดลมทะเลกันเล็กน้อย
ก่อนที่จะเดินทางไปดูลิงที่เขาสามมุกใกล้ๆค่ะ แล้วจึงย้อนรถกลับมาที่สะพานปลาเพื่อซื้อของสดไปปิ้งกัน
และในตอนเย็นเราก็เดินทางมาส่งหลานสาวที่จังหวัดโคราชค่ะ รายละเอียดของทริปนี้ไม่ค่อยมีอะไรมากค่ะ 
ส่วนมากแลดูจะหาของกินซะส่วนใหญ่ แต่ยังไงทริปนี้ก็สนุกมากค่ะ ^_^
 

สิ่งที่เราเป็น -Yourself Your ways.

posted on 01 Aug 2015 01:04 by jaopleyuan
 
PROUND TO BE YOURSELF YOUR WAYS AND YOUR LIFE
 
หลายๆคนคงโทษโชคชะตาที่ทำให้ต้องเกิดมาพานพบเจอกับสิ่งแย่ๆหรืออุปสรรคต่างๆนา
พอมองดูคนอื่นก็เกิดร้สึกอิจฉาที่ตัวเองไม่เป็นเหมือนเขา กลับกลายเป็นว่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับเขา
ทั้งๆที่จริงๆแล้ว คนเราทุกคนมีสิ่งๆดีในตัวเองซ่อนอยู่ด้วยกันทั้งนั้นแต่กลับเลือกที่จะทิ้งมันแล้วไปก็อปปี้คนอื่น
 
หันมามองตัวเราเองหน่อยดีกว่ามั้ย? ว่าสิ่งที่เรากำลังพยายามจะเป็นให้ได้ดั่งเขานั้น มันเหมาะกับเรารึป่าว
ภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองเป็นเถอะค่ะ แล้วคุณจะไม่ต้องวุ่นวายตะเกียกตะกายอะไรเลย
เขาก็มีของเขา เราก็มีดีของเรา แต่ละคนย่อมแตกต่า่งกันไปมันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของแต่ละบุคคล
ลอกเลียนกันไม่ได้ เส้นทางชีวิตของใครก็เส้นทางชีวิตของคนนั้น
เป็นตัวเราเองดีที่สุดแล้วค่ะ